กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ซ่งหรานวางช้อนลง หยิบกระดาษทิชชูมาเช็ดมุมปาก “วันนี้คุณควรไปรายงานตัวที่หน่วยทหารไม่ใช่เหรอ ฉันไปส่งเย่เย่เองก็ได้ ตอนเช้าฉันไม่มีเรียน”
ลู่อิ้งเชินชะงักไปเล็กน้อย “การไปรายงานตัวไม่จำเป็นต้องรีบไปวันนี้ วันเปิดเรียนวันแรก ผมจะไปกับพวกคุณ”
“หลายปีมานี้ผมไม่เคยไปส่งเย่เย่ไปโรงเรียนเลย วันนี้ผมจะขาดไม่ได้”
ลู่อิ้งเชินพูดมาถึงขนาดนี้แล้ว ซ่งหรานก็ย่อมพูดปฏิเสธอะไรเขาไม่ออกอีก
เย่เย่กลับดีใจมาก แกว่งขาไปมา “เยี่ย! พ่อกับแม่ไปส่งผมด้วยกัน!”
“เดี๋ยวผมจะชวนเหลียงจื่อเซวียนไปด้วย!”