ตอนที่ 173 พ่อของเธอ? ตายไปแล้วไม่ใช่หรือ…

แต่คนที่เป็นเพื่อนบ้านของลู่อิ้งเชินได้ ย่อมมีพื้นฐานครอบครัวใกล้เคียงกันทั้งนั้น

จวงเลี่ยงไม่มีท่าทีถือตัวแม้แต่น้อย เขากระตือรือร้นเปิดประตูรถให้ รอจนลู่อิ้งเชินอุ้มเย่เย่และซ่งหรานนั่งมั่นคงดีแล้ว จึงสตาร์ตรถ

ดูออกว่าความสัมพันธ์กับลู่อิ้งเชินนั้นดีมาก

รถแล่นออกจากสนามบิน ทิวทัศน์นอกหน้าต่างค่อย ๆ เปลี่ยนจากโล่งกว้างเป็นคึกคัก

เมืองหลวงปลายทศวรรษ 1980 มีบรรยากาศแห่งการพัฒนาอย่างรุ่งเรืองแล้ว บนถนนสายธารจักรยานไหลเวียนแน่นขนัดดั่งผ้าทอ บางครั้งก็เห็นรถยนต์นั่งส่วนบุคคลแล่นผ่าน อาคารข้างถนนแม้จะไม่สูงนัก แต่ที่สร้างใหม่ก็มีไม่น้อย

จวงเลี่ยงแอบชำเลืองมองเบาะหลังผ่านกระจกมองหลัง