ตอนที่ 174 ตามเขาต้อย ๆ เลยนะ!

เย่เย่ทำหน้าจริงจังอธิบาย “ไม่มีหรอกครับ พ่อผมยังมีชีวิตอยู่เลย!”

เย่เย่ชี้ไปที่ลู่อิ้งเชิน “นั่นคือพ่อของผมครับ!”

ลุงหลี่มองไปที่ลู่อิ้งเชิน เขาทำการค้าขายทั้งวัน ผู้คนที่พบก็มากมาย

เพียงมองลู่อิ้งเชินแวบเดียว ลุงหลี่ก็รู้ว่าอีกฝ่ายไม่ธรรมดา

รูปร่างสูงใหญ่หล่อเหลา ยืนตัวตรงสง่า ที่สำคัญที่สุดคือมีอำนาจบางอย่างที่คนทั่วไปไม่มี

ป้าหลี่ก็จนคำพูด ตบเข้าที่ลุงหลี่หนึ่งที “รีบเข้าครัวไปช่วยสิ มาพล่ามอะไรตรงนี้!”

ลุงหลี่เพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองพูดอะไรออกไป รีบยิ้มขึ้น “ขอโทษนะ ผมเป็นคนชอบพูดพล่ามไปเรื่อย”

หลังจากป้าหลี่ดันลุงหลี่เข้าไปในครัว บรรยากาศก็ชะงักไปชั่วขณะ