ตอนที่ 171 กลับเมืองหลวง

ตอนเดินออกจากตลาดค้าส่งซานเจียก็เป็นช่วงบ่ายแล้ว

แสงแดดสาดลงมาเฉียง ๆ ทำให้เงาของผู้คนทอดยาวออกไป

ซ่งหรานนวดไหล่ที่เริ่มเมื่อยล้า ทั้งช่วงเช้าถึงเที่ยง แค่ยืนดูสินค้ากับพูดคุยก็เหนื่อยพอแล้ว

เดิมทีซ่งหรานยังสนใจเรื่องการหาเงินอยู่พอสมควร แต่พอรู้ตัวว่ามันเหนื่อยจริง ๆ ก็อดรู้สึกไม่ได้

คนธรรมดาจะสะสมความมั่งคั่งมหาศาลได้นั้นเป็นเรื่องที่ยากมากจริง ๆ

“หรานหราน อาเชิน!” ที่หน้าตลาด ตอนเช้าซ่งถิงไปจัดการเรื่องอาหารทะเลแห้ง ส่วนเรื่องรับสินค้านั้นจางฮุ่ยเป็นคนดูแล