ตอนที่ 128 ท่าทางไม่จริงจังของเขาทำเธอเปลี่ยนความคิดที่สุด

หลังจากซ่งหรานออกจากบ้านและได้ยินคำพูดนั้น เธอก็ครุ่นคิดมาตลอดทาง

เมื่อเดินมาถึงใจกลางหมู่บ้าน ซ่งหรานก็เห็นลานว่างแห่งหนึ่งที่เต็มไปด้วยกองไม้

มันไม่ใช่ฟืนธรรมดา แต่เป็นไม้แปรรูปที่ไสจนเรียบลื่นทีละท่อน บางส่วนเริ่มมีต้นแบบของเฟอร์นิเจอร์แล้ว

เด็กเจ็ดแปดคนกำลังช่วยกันเก็บกวาดอยู่บนลานว่าง พวกเขาเก็บเศษไม้เล็ก ๆ ที่กระจัดกระจายใส่ตะกร้า

เด็กที่อายุมากที่สุดมีอายุเพียงสิบกว่าปี ส่วนคนที่เล็กที่สุดก็ราวห้าหกขวบ ทุกคนถูกแดดจนผิวคล้ำ แต่การเคลื่อนไหวกลับคล่องแคล่วมาก

ซ่งเย่เดินเข้าไปอย่างอยากรู้อยากเห็น ก่อนจะย่อตัวลงข้างเด็กผู้ชายที่อายุพอ ๆ กับเขา “พวกนายกำลังทำอะไรกันเหรอ?”