ตอนที่ 126 ผมเป็นสัตว์เดรัจฉานขนาดนั้นหรือ?

“คิดอะไรอยู่? ผมเป็นคนเลวขนาดนั้นเลยเหรอ?”

ลู่อิ้งเชินหัวเราะเบา ๆ บีบแก้มซ่งหรานหนึ่งที แล้วตามขึ้นไปบนเตียงนอนข้าง ๆ เธอ โอบคนทั้งคนเข้ามาไว้ในอ้อมแขน

“เหนื่อยมามาทั้งวัน พักผ่อนเร็ว ๆ เถอะ”

“ลู่อิ้งเชิน นายไปนอนทางนั้น!”

ซ่งหรานดิ้นหน่อย ๆ ผู้ชายคนนี้ยิ่งวันยิ่งได้คืบจะเอาศอก

ตกลงกันไว้ว่าคนละข้าง แต่สุดท้ายก็ถือโอกาสเบียดมาชิดตัวเธอ

“หรานหราน รีบเข้านอนว่าง่าย ๆ นะ ไม่งั้นผมจะจูบเธอแล้ว!”

ซ่งหรานเหนื่อยจนเปลือกตาปิดสู้กันแล้ว ไม่มีอารมณ์จะมาเถียงเรื่องตำแหน่งที่นอนกับเขาอีก ได้แต่พึมพำเบา ๆ ว่าไอ้คนหน้าด้าน แล้วก็หลับตาลง แทบจะหลับทันที

แต่ลู่อิ้งเชินกลับไม่มีความง่วงเลย