กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เสี่ยวเฉินชะงักฝีเท้า รอยยิ้มบนใบหน้าแข็งค้าง
เขากะพริบตา มองซ่งหราน แล้วมองผู้การกรมของตัวเอง ก่อนจะค่อย ๆ รู้ตัวในภายหลัง
ผู้การกรมกับพี่สะใภ้ ท่าทางจะไม่ใช่ความสัมพันธ์แบบนอนห้องเดียวกัน?
ก่อนหน้านี้เขามัวแต่ดีใจและจัดการนั่นนี่ ไม่ได้คิดไปทางนี้เลยสักนิด!
“นี่...เอ่อ...” เสี่ยวเฉินลูบท้ายทอยอย่างเก้อเขิน หน้าออกแดงเล็กน้อย “พี่สะใภ้ ผมจองไว้แค่ห้องนี้ห้องเดียว ตอนนั้นสถานการณ์เร่งด่วน เลยไม่ได้...ไม่ได้คิดมากขนาดนั้น...หรือว่า ผมไปถามอีกที ดูว่าจะมีห้องอื่นไหม?”
เสี่ยวเฉินพูดพลางมองไปที่ลู่อิ้งเชิน
“อืม รบกวนด้วย” ซ่งหรานพยักหน้า น้ำเสียงเรียบเฉย ฟังไม่ออกว่ามีอารมณ์อะไร