ตอนที่ 118 เมื่อไหร่จะหาแฟนแล้วใช้ชีวิตดี ๆ?

ทั้งสองเดินเคียงกันออกไป แสงแดดกำลังดี สาดลงบนตัวจนรู้สึกอุ่นสบาย

เพิ่งเดินมาถึงใต้ตึกพักครอบครัวทหาร ซ่งหรานก็ชะงักฝีเท้าเล็กน้อย

โจวหว่านชิวกำลังยืนตากผ้าอยู่หน้าประตูบ้านตัวเอง เส้นผมถูกลมพัดจนยุ่งเล็กน้อย มีสองสามเส้นแนบอยู่กับแก้มที่ซีดเซียว

ในมือเธอกำเสื้อเชิ้ตที่ยังหมาด ๆ อยู่ตัวหนึ่ง ท่าทางเชื่องช้า แต่สายตากลับจ้องตรงไปที่ซ่งหราน

แววตานั้นมืดครึ้มราวกับเข็มที่ชุบยาพิษ

ซ่งหรานทำเป็นไม่เห็น เดินตรงไปเลย

ในวินาทีที่เดินสวนกัน เธอได้ยินโจวหว่านชิวเปล่งเสียงเบา ๆ ออกมาผ่านไรฟัน “จะภูมิใจอะไรนักหนา…”