ตอนที่ 114 คิดจะไป? ไม่มีทาง!

แต่ของเธอต้องเป็นของแท้แน่ ๆ แต่เดี๋ยวนี้ของปลอมทำได้เนียนขนาดนี้แล้วเหรอ?

อวี๋เหวินลี่ก็ตะลึงงันไปเหมือนกัน ยืดคอมองแล้วมองอีก พูดตะกุกตะกัก “ปะ…ปลอมใช่ไหม? นี่ต้องเป็นของปลอมแน่!”

“ของปลอม?” ซ่งหรานหัวเราะเบา ๆ เปิดหน้ารองปกอย่างไม่ใส่ใจ บนนั้นมีตราประทับสะสมที่สำนักพิมพ์ทำขึ้นเป็นพิเศษประทับอยู่

“หนังสือชุดนี้ของเย่เย่ไม่ใช่ของปลอม แต่เป็นฉบับพิเศษสะสม ฉันให้สำนักพิมพ์จัดทำแม่พิมพ์พิมพ์ขึ้นมาโดยเฉพาะ เป็นภาพสีทั้งเล่ม ชุดหนึ่งเก็บไว้ที่หอสมุดเมืองหลวง ฉันกับเพื่อนเก็บไว้คนละชุด ที่เหลือโรงพิมพ์เก็บสะสมไว้หมดแล้ว”