กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ใช่แล้ว! วิธีนี้ดี!” เจียงซิ่วเจวียนรีบเห็นด้วยทันที “ใครทำ เดี๋ยวเทียบกันก็รู้แล้ว!”
อวี๋เหวินลี่ร้อนใจ เสียงแหลมขึ้นไปอีก “จะเทียบอะไรกัน! ซ่งเย่จะตั้งใจเอาไม้แหย่ใยแมงมุมให้หลุด แล้วเขย่งเท้าไปถูตะไคร่ให้หลุดก็ไม่ได้หรือไง? มันเจ้าเล่ห์แสนกลขนาดนั้น ต้องคิดออกอยู่แล้ว!”
ผู้พันจางที่แทบไม่ได้พูดอะไรมาตลอดทนฟังต่อไปไม่ไหวแล้ว เขาหันขวับ เงื้อมือตบลงบนหลังอวี๋เหวินลี่เต็มแรง เสียงเต็มไปด้วยความโกรธ “หุบปากซะ! ยังไม่น่าอายพออีกหรือไง!”
อวี๋เหวินลี่ถูกตบจนเซไปก้าวหนึ่ง เธอทั้งน้อยใจทั้งโกรธ จ้องเขม็งใส่สามีของตัวเอง “คุณตีฉันทำไม! ฉันพูดผิดตรงไหน!”