กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เสนาธิการเหลียงก็รู้เรื่องนี้ดี แม้จะเป็นเรื่องเล็ก แต่ก็ไม่ง่ายเลยแม้แต่น้อย
กู้เหยียนเอ่ยขึ้นอย่างถูกจังหวะ “ตอนนี้มีข้อสงสัยอยู่สองข้อ หนังสืออยู่ที่ไหน? ในเมื่อกังจื่อบอกว่าซ่งเย่กลับบ้านแล้ว งั้นหาหนังสือเจอเมื่อไหร่ก็จบเรื่อง แล้วก็ดูว่าแรงจูงใจของซ่งเย่มีจริงหรือไม่!”
“เหล่าเหลียง คุณคิดว่ายังไง?”
“ผมก็คิดแบบนั้น สมมติว่ากังจื่อไม่ได้โกหก และแรงจูงใจของซ่งเย่มีจริง งั้นสหายซ่ง คุณยอมให้คนไปดูที่บ้านคุณไหม?”
เสนาธิการเหลียงมองไปที่ซ่งหราน “วางใจเถอะ คนของเราเป็นมืออาชีพทั้งนั้น จะไม่ไปแตะต้องข้าวของของคุณมั่ว ๆ”