กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ฉันดูออกเลยว่าคุณมันใจไม่สุจริต! พอหาหลักฐานไม่ได้ ก็เริ่มมากัดของว่าไม่ค่าสักบาทใช่ไหมล่ะ?” คำพูดนี้เต็มไปด้วยความดูแคลน บรรดาภรรยาทหารที่อยู่รอบ ๆ ก็พยักหน้าเห็นด้วย มองซ่งหรานด้วยสายตาดูหมิ่นมากขึ้นไปอีก
โจวหว่านชิวค่อย ๆ ดึงแขนเสื้อของอวี๋เหวินลี่เบา ๆ ปลายผมถูกลมพัด ปลิวผ่านแก้มที่ละเอียดอ่อนของเธอ เสียงของเธอนุ่มนวลแฝงการปลอบ “พี่เหวินลี่ อย่าพูดแบบนั้นสิ... สหายซ่งอาจจะไม่รู้จริง ๆ ก็ได้ว่าหนังสือเล่มนี้ล้ำค่าแค่ไหน”