กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ซ่งหรานเดินเร็ว ๆ ไปยังลานว่างหน้าตึกพักครอบครัวทหาร พอเหลือบมองก็เห็นเจียงซิ่วเจวียนกำลังปกป้องซ่งเย่ โดยมีป้า ๆ ภรรยาทหารกลุ่มหนึ่งล้อมทั้งสองไว้ เธอกำลังจ้องมองทุกคนด้วยความโกรธ
ใบหน้าเล็ก ๆ ของซ่งเย่แดงก่ำ ดวงตากลมดำขลับเอ่อล้นด้วยน้ำตา แต่เขาก็ยังดื้อรั้นกัดริมฝีปากไม่ยอมให้น้ำตาไหลออกมา
“ผมไม่ได้เอาหนังสือของเขา!” เสียงของซ่งเย่ปนสะอื้น มือเล็ก ๆ กำแน่นเป็นกำปั้น
โจวเซี่ยงตั่งยืนอยู่ตรงข้ามเขา มือกอดหนังสือเล่มอื่นไว้หลายเล่ม สีหน้าไม่มีอะไรเป็นพิเศษ เพียงแค่ขมวดคิ้วเล็กน้อยมองซ่งเย่