กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ซ่งเย่ซ่อนใบหน้าเล็ก ๆ ไว้ในซอกคอของเธอ สะอื้นเป็นพัก ๆ “พ่อจะชนะสัตว์ประหลาดไหม?”
“ชนะแน่นอน” ซ่งหรานอุ้มเขาลุกขึ้น ความรู้สึกประหลาด ๆ ในใจยิ่งเข้มข้นขึ้น
เธอไม่คิดว่าเพียงไม่กี่วันมานี้ ลูกชายจะพึ่งพาและผูกพันกับลู่อิ้งเชินมากขนาดนี้แล้ว
ปกติเห็นลู่อิ้งเชินเข้มงวดกับลูกชายเสียเป็นส่วนใหญ่ ไม่คิดว่าเจ้าตัวเล็กคนนี้จะคิดถึงเขาในใจมากขนาดนี้
เธออุ้มซ่งเย่กลับเข้าห้อง ปิดประตู กันลมเย็น ๆ ตอนเย็นและความเงียบสงัดในทางเดินออกไปไว้ข้างนอก
ในห้องเงียบลงในทันที มีเพียงเสียงสะอื้นเป็นครั้งคราวของซ่งเย่