ตอนที่ 98 เจ็บนานแค่ไหน ผมก็จะจูบเธอนานเท่านั้น

“ลู่อิ้งเชิน…” พูดยังไม่ทันจบ ลู่อิ้งเชินก็ก้มลงมาจูบเสียแล้ว

จูบนี้ทั้งเร่งร้อนทั้งหนักหน่วง แฝงความรุกเร้าที่ไม่ยอมให้ปฏิเสธ

มือข้างหนึ่งของเขาประคองท้ายทอยเธอไว้ อีกข้างรัดเอวเธอแน่น กดเธอทั้งตัวเข้าหาตัวเอง

ซ่งหรานถูกเขาจูบจนใจเตลิด มือโอบขึ้นไปคล้องคอลู่อิ้งเชินโดยไม่รู้ตัว

ซ่งหรานถูกเขาจูบจนอ่อนระทวยไปทั้งตัว สมองมึนงงไปหมด จนกระทั่งมือใหญ่ที่ร้อนผ่าวข้างนั้นสอดเข้ามาจากชายเสื้อตรงเอว ลูบขึ้นไปบนแผ่นหลังเรียบเนียนของเธอ เธอจึงสะดุ้งเฮือกได้สติขึ้นมา

เธอเบี่ยงหน้าหลบริมฝีปากเขา ต่อว่าทั้งที่ลมหายใจยังไม่เป็นจังหวะ “คุณพูดแล้วไม่รักษาคำพูด!”