กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ใบหน้าคมเข้มมิติลึกของลู่อิ้งเชินขยายเข้ามาใกล้จนเต็มตาอย่างกะทันหัน
ริมฝีปากร้อนผ่าวกดลงบนริมฝีปากของเธออย่างหนัก พร้อมแรงกดที่ไม่อาจต้านทาน งัดแนวฟันของเธอออก แล้วบุกเข้าไปอย่างห่าม ๆ
รูม่านตาของซ่งหรานหดเกร็ง ในหัวมีเสียงอื้ออึง ชั่วขณะหนึ่งสมองว่างเปล่า
“อื้อ!” ซ่งหรานเปล่งเสียงอู้อี้ออกมาจากระหว่างริมฝีปาก สองมือดันอยู่บนอกแข็งเป็นกล้ามของเขา ออกแรงดันออกไป
แต่แรงแค่นี้ของเธอเมื่อเทียบกับลู่อิ้งเชินที่ฝึกฝนมาหลายปี ก็เหมือนลูกแมวข่วนเล่น ไม่สามารถขยับเขาได้แม้เสี้ยวเดียว
คำประท้วงทั้งหมดถูกเขากลืนหายไป