กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
จริง ๆ แล้วในใจซ่งหรานพอใจกับวิธีจัดการของลู่อิ้งเชินมาก อย่างน้อยที่สุดในใจเธอก็แอบสะใจอยู่
ทั้งที่เธอแค่กำลังงอแงเท่านั้น แต่มีคนยอมงอแงเป็นเพื่อน เธอจะไม่สะใจได้อย่างไร
ลู่อิ้งเชินมองท่าทางน้อยใจน่าเอ็นดูที่เธอจงใจแสร้งทำ ปลายหัวใจเหมือนถูกแช่อยู่ในแสงแดด
ทั้งอบอุ่นทั้งนุ่มนวล
เขารู้ว่าเธอจงใจ แต่ก็อดรู้สึกไม่ได้ว่าท่าทางแบบนี้ของเธอน่ารักจนแทบแย่ ยั่วใจจนแทบแย่ อยากตามใจเธอทุกอย่างไปหมด
ปลายนิ้วเขาไล้เบา ๆ บนแก้มเธอ เช็ดรอยน้ำตาที่ไม่มีอยู่จริงออก “เนื้อวัวนี่ผมตั้งใจซื้อมาให้เธอ เธออยากกินแบบไหนก็กินแบบนั้น กินได้เต็มที่เลย”