ตอนที่ 52 ทำไมถึงไม่มาหาคุณเลยตั้งห้าปี

พอส่งโจวเซี่ยงตั่งให้หวังเหยียนจวินแล้ว ลู่อิ้งเชินก็ไปนั่งขับรถอยู่ข้างหน้า ชั่วขณะหนึ่งพื้นที่ด้านหลังก็ดูจะคับแคบขึ้นมา

“พี่เชิน วันนี้รบกวนพี่จริง ๆ”

“ฉันรู้ว่าอาหรานอาจจะไม่พอใจ ที่จริงฉันพาเซี่ยงตั่งไปโรงพยาบาลเองคนเดียวก็ได้ แค่วันนี้ตกใจไปหน่อย เดี๋ยวฉันจะไปอธิบายกับอาหรานเอง”

เสียงของเธอค่อยลงเรื่อย ๆ ใส่ความสะอื้นได้พอเหมาะพอเจาะ ราวกับไม่อยากสร้างความลำบากให้ใคร แต่ก็จนใจจริง ๆ

ลู่อิ้งเชินกำพวงมาลัย สายตามองตรงไปยังถนนยามค่ำที่สว่างด้วยไฟหน้ารถ สีหน้าไม่แสดงอารมณ์อะไร

“ไม่ต้องหรอก เธอเลี้ยงซ่งเย่คนเดียวจนโต เรื่องแบบนี้ไม่รู้ว่าเจอกี่ครั้งแล้ว”

“เธอไม่ใจแคบขนาดนั้น”