กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
คณะคนรีบรุดไปยังสถานีอนามัย
พอโจวหว่านชิวเห็นลู่อิ้งเชินเดินเข้ามา ริมดวงตาของเธอก็แดงขึ้นทันที
“พี่เชิน...” เสียงของเธอปนสะอื้น มือยื่นออกไปจะคว้าแขนลู่อิ้งเชิน แต่เขากลับเอี้ยวตัวหลบอย่างแนบเนียน
มือของโจวหว่านชิวค้างอยู่กลางอากาศ แววอับอายแลบผ่านใต้ดวงตา ก่อนจะกลายเป็นน้ำตาที่ท่วมท้นกว่าเดิม
“โทษฉันเถอะ ฉันดูแลเซี่ยงตั่งไม่ดีเอง...” เธอสะอื้น ไหล่สั่นเล็กน้อย “ถ้าเซี่ยงตั่งเป็นอะไรไป ฉันจะอธิบายกับพี่ชายยังไง พี่ชายฉันเหลือลูกไว้แค่คนเดียวเท่านั้น!”