ตอนที่ 33 ความผูกพันของเธอกับเซี่ยงตั่งที่มีต่อลู่อิ้งเชินลึกซึ้งและพิเศษขนาดนั้น

ปากเล็ก ๆ ของเขาพูดเจื้อยแจ้วไม่หยุด มือที่กอดขาของลู่อิ้งเชินยิ่งรัดแน่นขึ้น

คิ้วของลู่อิ้งเชินขมวดขึ้นเล็กน้อยจนแทบสังเกตไม่เห็น เขาก้มมองเด็กชายตัวเล็กข้างขา ผิดจากปกติที่มักจะอุ้มโจวเซี่ยงตั่งขึ้นมา

“พี่เชิน อาหราน! สวัสดีตอนเช้าค่ะ!” โจวหว่านชิวเดินเข้ามา ทักทายอย่างกระตือรือร้นและเป็นธรรมชาติ น้ำเสียงอ่อนโยนอบอุ่น แฝงความสนิทสนมที่พอดีกำลังดี

โจวหว่านชิวตั้งใจสวมชุดเดรสลายดอกไม้สีฟ้าอ่อน ผมถักเป็นผมเปียเกลียวสองข้างห้อยลงมาอยู่ตรงอก