ตอนที่ 32 แม่ผมชอบดูซิกซ์แพ็ก

ลู่อิ้งเชินหายใจตึกตัก สายตาหลบไปอย่างรวดเร็ว

กำมือวางบนเข่า ข้อนิ้วตึงจนซีด

“เรียบร้อย” เสียงของซ่งหรานดึงสติเขากลับมา

ลู่อิ้งเชินค่อย ๆ คลายมือที่กำไว้ ฝ่ามือกลับมีเหงื่อบาง ๆ

ไม่กี่นาทีนี้ ลู่อิ้งเชินทรมานใจอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

“ขอบใจ” เสียงเขายิ่งแหบขึ้นไปอีก

กินข้าวเสร็จ ฟ้าก็เริ่มคล้ำ

ลู่อิ้งเชินพูดก่อน “คืนนี้ผมพาเขาไปอาบน้ำที่โรงอาบน้ำดีไหม”

เด็กน้อยแอบฟังตั้งนาน ได้ยินลู่อิ้งเชินถามถึงตัว ตาดำเขียววาวขึ้นทันที

เขาไม่เคยไปโรงอาบน้ำ เหลียงจื่อเซวียนข้างบ้านไปกับพ่อบ่อย ๆ แล้วยังหัวเราะเยาะว่าเขาไม่มีพ่อ