ตอนที่ 31 เดี๋ยวนะ คุณคงไม่ได้คิดจะเอาใจลูกชายหรอกนะ?

ลู่อิ้งเชินท่าทีแข็งกร้าว “ไม่ได้ ผมต้องให้คำตอบกับเธอ นายช่วยหาเจ้าหน้าที่เฉพาะกิจไปตรวจสอบเรื่องนี้ที่ไปรษณีย์ที แล้วบันทึกทางฝั่งเมืองหลวงก็ขอเรียกมาดูได้ด้วย”

อะไรนะ?

ไม่ใช่ว่านั่งตู้เตียงนอนมาหรอกเหรอ? จะลำบากอะไรได้?

แต่หวังเหยียนจวินรู้ว่าเรื่องที่ลู่อิ้งเชินตัดสินใจแล้วไม่เคยเปลี่ยนได้ “ได้ ผมไปเดี๋ยวนี้เลย”

“เดี๋ยวก่อน” ลู่อิ้งเชินครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วถามต่อ “ปกตินายเอาใจลูกชายให้มีความสุขยังไง?”

ลู่อิ้งเชินถามคำนี้อย่างจริงจังมาก ดวงตาลึกล้ำคู่นั้นจ้องตรงไปที่หวังเหยียนจวิน

ในหัวของหวังเหยียนจวินมีเครื่องหมายคำถามตัวโตลอยอยู่