กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ดวงตาของเจ้าตัวน้อยมองลู่อิ้งเชินเต็มไปด้วยความแปลกใหม่และตื่นเต้น มุมปากของเขาโค้งขึ้นเล็กน้อยจนแทบสังเกตไม่เห็น
“ไปกันเถอะ บอกพ่อสิว่าต้องเอาอะไรไปล้างหน้าแปรงฟัน?”
“ผ้าขนหนู! ผ้าขนหนูกระต่ายน้อยของผม กับแปรงสีฟัน ถ้วยเล็ก!” ความเหินห่างของเด็กน้อยลดลงอย่างไม่รู้ตัว มือเล็ก ๆ ชี้สั่งให้ลู่อิ้งเชินไปหยิบของใช้ล้างหน้าของเขา
“ได้” ลู่อิ้งเชินอุ้มเขาไว้ โยนของทั้งหมดลงในอ่างล้างหน้า แล้วอุ้มซ่งเย่ออกประตูห้องด้วยท่าทางอ่อนโยน
โซนล้างหน้าส่วนกลางชั้นหนึ่ง
ลู่อิ้งเชินเปิดก๊อกน้ำ ลองอุณหภูมิน้ำดู รู้สึกเย็นไปสักหน่อย
เขาหันไปหยิบกระติกน้ำร้อนที่มุมห้อง เทน้ำร้อนผสมลงในแก้วเคลือบเล็ก ๆ ของซ่งเย่เล็กน้อย