กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ซ่งเย่เอียงศีรษะ กะพริบตากลมโต กล่าวอย่างบริสุทธิ์ใจและจริงใจว่า “แต่แม่ แม่มีความสุขก็คือสิ่งที่ลูกอยากได้น่ะ”
ซ่งหรานยิ้ม พลางยีศีรษะลูกชาย “เด็กโง่เอ๊ย”
เธอมองดวงตาของลูกชายที่เหมือนเข้าใจและไม่เข้าใจ แล้วพูดต่อ “ลูกไม่ต้องยอมรับเขาเพราะแม่ และก็ไม่ต้องปฏิเสธเขาเพราะแม่”
“ต้องดูลูกว่าชอบเขาหรือไม่ ความรู้สึกของลูกต่างหากที่สำคัญที่สุด”
ซ่งเย่ลังเล ดวงตาดำขลับหมุนไปมา “ลูกก็ชอบเขานิดหน่อย แต่วันนี้เขาอุ้มเด็กคนอื่น”
ซ่งหรานเข้าใจแล้ว ที่แท้ลูกชายก็หึง!
“แล้วหนูซ่งเย่โกรธหรือเปล่า” ซ่งหรานแกล้งทำหน้าตึง “งั้นเราไม่สนเขาแล้ว แม่พาลูกกลับบ้านดีไหม”