ตอนที่ 17 รีบจัดการเรื่องหย่า

หัวหน้าไม่ลงไม้ลงมือก็จริง แต่สีหน้าดุ ๆ แบบนั้น เขาก็กลัวเหมือนกัน

สหายซ่ง……

หวังเหยียนจวินนึกถึงผู้หญิงที่อ่อนโยนราวสายลมฝนโปรยคนนั้น เธอต้องตกใจแน่ ๆ

ลู่อิ้งเชินไม่ได้ยินเสียงร้องตะโกนจากด้านหลังเลย

ในหัวเขาวุ่นวายไปหมด ไม่รู้ว่าเพราะอะไร หัวใจของตัวเองเต้นตึกตัก ๆ

เดี๋ยวนึกถึงคืนที่วุ่นวายและแทบไม่เหลือความทรงจำเมื่อห้าปีก่อน เดี๋ยวนึกถึงภาพสองแม่ลูกบนรถไฟ

ความรู้สึกซับซ้อนในยามนี้ เป็นสิ่งที่เขาไม่เคยมีมาก่อนในยี่สิบเจ็ดปี

อาคารสองชั้นของโรงแรมกองทัพปรากฏขึ้นในสายตาในไม่ช้า

ห้องหมายเลขหนึ่งบนชั้นสอง แสงสีเหลืองอบอุ่นลอดออกมาจากระเบียง

ลู่อิ้งเชินหยุดฝีเท้ากะทันหันที่ใต้ตึก เงยหน้ามองหน้าต่างบานนั้น