กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 110 ก็แค่คุณป้าลายเสือดาวธรรมดาๆ คนหนึ่ง
อันหรานมองดูสารพัดความอับโชคบนหน้าลวี่เหยียน พลางยกขาไขว่ห้างอย่างสบายอารมณ์ แล้วเอ่ยเตือนด้วยความหวังดีจากใจจริง “นายอำเภอหลวี่ ให้ผมพูดตรงๆ นะ การที่คุณไหว้เจ้าขอพรพระทุกวี่ทุกวัน แถมบริจาคเงินทำบุญตั้งมากมาย ความจริงแล้วมาผิดทางโดยสิ้นเชิง ลองคิดดูสิ ต่อให้คุณเทียวไปเหยียบธรณีประตูพระพุทธองค์ที่แดนสุขาวดีจนสึกหรอ ตายไปคุณจะได้เป็นเทพ หรือได้เป็นพระพุทธเจ้ากันล่ะ? สุดท้ายก็ต้องเข้าสู่ยมโลกอยู่ดีไม่ใช่หรือไง”
เห็นได้ชัดว่าเจ้าอ้วนลวี่มีคำพูดอยากโต้แย้ง แต่หลังจากเสียท่าติดๆ กันมาหลายรอบ เขาก็เริ่มฉลาดขึ้น จึงเลือกหุบปากเงียบสนิทเสียเลย
ไม่ฟัง ไม่ฟัง เต่าสวดมนต์ชัดๆ