เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 45 ไอ้หนุ่มนั่น ดูปราดเดียวก็รู้ว่าไม่ใช่คนดี
ทุกคนต่างออกไปยุ่งกับงานของตัวเอง อันหรานเองก็ไม่ได้อยู่เฉยเช่นกัน เรื่องอาหารการกินเขามอบหมายให้ชาวบ้านจัดการ ส่วนงานขึ้นโครงเครื่องจักรขนาดใหญ่พวกนั้น คงมีแต่เขาที่ต้องลงมือทำเอง
พอกลับเข้ามาในห้อง เขาก็เปิดอินเทอร์เน็ตค้นหารูปภาพและข้อมูลจำเพาะของทาวเวอร์เครนกับรถขุดดิน ผลปรากฏว่ายิ่งค้นก็ยิ่งปวดหัว
ปัญหาใหญ่ที่สุดยังคงเป็นเรื่องพื้นที่
ต่อให้แยกชิ้นส่วนแล้วค่อยนำมาประกอบได้ แต่อะไหล่พวกนั้นก็ใหญ่โตจนน่าตกใจ ในบ้านไม่มีทางกางทำได้แน่ แม้แต่โกดังโรงงานอิฐของหลี่เหว่ยเฟิงก็คงเอาไม่อยู่
จำเป็นต้องหาสถานที่ที่ใหญ่กว่านี้ อย่างเช่น โรงยิม
แถมยังต้องมีกำลังคนมากพอด้วย
คิดได้ดังนั้น เขาก็ต่อสายหาจางจวิ้นทันที
ปลายสายรับอย่างรวดเร็ว น้ำเสียงของจางจวิ้นแฝงความเหนื่อยล้าอยู่จาง ๆ
“คุณอัน มีธุระอะไรเหรอครับ”