เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 43 ท่านอยู่ชั้นห้า ส่วนผมอยู่ชั้นบรรยากาศ
“ท่านเขี้ยวเกินไปแล้วมั้งครับ?!” อันหรานขมวดคิ้วมุ่นบ่นอุบ “ของตั้งเยอะตั้งแยะขนาดนี้! โดยเฉพาะผักกาดขาวพวกนั้น ท่านรู้ไหมว่าทำผักกาดขาวกระดาษต้นหนึ่งมันเปลืองแรงแค่ไหน? ยุ่งยากกว่าทำหมูกระดาษทั้งตัวเสียอีก สิบวันไม่มีทางเสร็จทันเด็ดขาดครับ!”
เขาเว้นจังหวะครู่หนึ่ง ก่อนหรี่ตามองพญายมเปี้ยนเฉิงแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงคาดเดา “ท่านอ๋อง จู่ๆ ท่านก็เอาเรื่องเวลามาบีบผมแบบนี้ คงไม่ใช่เพราะก่อนหน้านี้ผมพูดว่าปี้หยวนปินเป็นยอดวีรบุรุษผู้ไม่เกรงกลัวอำนาจมืด ท่านเลยคิดว่าผมกำลังพูดจาประชดประชันท่านอยู่หรอกนะครับ?”
มุมปากของพญายมเปี้ยนเฉิงกระตุกเล็กน้อย รีบปฏิเสธทันควัน “ข้าผู้เป็นอ๋องใช่คนเจ้าคิดเจ้าแค้นพรรค์นั้นเสียที่ไหน!”
หึๆ นั่นไง ว่าแล้วเชียว