ตอนที่ 315 บทพิเศษ 1

หิมะหนักปิดภูเขา เมื่อเฉินหยวนจื่อพบถ้ำนั้นในที่สุด นางก็ถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก

นางยกชายกระโปรงขึ้น ยกมือเช็ดหยดโลหิตที่ผุดขึ้นเพราะกัดริมฝีปากจนแตก แล้วเร่งฝีเท้าวิ่งไปทางถ้ำ...

แต่พอเข้าไปกลับตะลึงงัน

ในถ้ำว่างเปล่า มีเพียงกิ่งไม้แห้งและใบไม้เน่ากองหนึ่งที่มุมถ้ำ ไม่เห็นแม้แต่เงาคนของหลี่มู่จิ้น

คนอยู่ที่ไหนเล่า?!

เฉินหยวนจื่องุนงงชั่วขณะ ยืนนิ่งอยู่ที่เดิม

สายลมหนึ่งพัดพาหิมะปลิวเข้าไปในปากถ้ำ เล็ดลอดเข้าสู่ชายกระโปรงและรองเท้าถุงเท้าที่เปียกโชกของนาง ทำให้ทั่วทั้งร่างอดสั่นสะท้านไม่ได้...

เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้?

หรือว่าทุกสิ่งจะเปลี่ยนไปหมดแล้ว?

ขณะที่เฉินหยวนจื่อกำลังลังเลสงสัย ภายนอกถ้ำก็มีเสียงฝีเท้าหนึ่งดังขึ้นมา