เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
“ฮองเฮาอยู่ที่ใดหรือ”
“กราบทูลฝ่าบาท พระนางฮองเฮาประทับอยู่ที่ตำหนักชีเสีย”
ราตรีค่อย ๆ ลึกลง ภายนอกประตูมีเสียงฝีเท้าดังขึ้นเล็กน้อย ตามด้วยบานประตูหมุน หลี่มู่จิ้นผลักประตูใหญ่ด้วยมือของเขาเอง
ลมหนาวที่พัดพาไอหิมะพวยพุ่งเข้ามา กระแสลมทำให้เปลวเทียนในโถงสั่นไหวอย่างรุนแรง
หลี่มู่จิ้นเงยหน้าขึ้นมอง เห็นเฉินหยวนจื่อผู้นั่งอยู่เพียงลำพังบนเก้าอี้หงส์ตรงกลาง โต๊ะหนังสือเบื้องหน้ามีราชโองการที่เปิดออกแล้ววางอยู่ นางก็เงยตาขึ้นมองเขาพอดี
ฝีเท้าของเขาชะงัก เขาหันหลังปิดประตู
“เหตุใดจึงมาอยู่คนเดียวที่นี่” เสียงของเขาก้องในโถงว่างเปล่า ครู่หนึ่งถัดมาขมวดคิ้ว “แม้แต่ถ่านก็ไม่จุด เจ้าไม่กลัวหนาวจนป่วยหรือ”
เฉินหยวนจื่อไม่พูด มือทั้งสองวางบนขอบเตาถือ นางมองเขาอยู่อย่างนั้นครู่หนึ่ง…