ตอนที่ 316 บทพิเศษ 2

เสื้อคลุมของหลี่มู่จิ้นถูกคลุมกลับลงบนขาของนาง

กองไฟเล็กลงบ้าง แต่ยังส่องให้เห็นดวงตาของเฉินหยวนจื่อที่แดงก่ำจากการร้องไห้ได้ชัดเจน นางนั่งอยู่ตรงนั้น เม้มปาก หลี่มู่จิ้นหันไปมองนางแวบหนึ่ง ยื่นขนมที่ห่อด้วยผ้าเช็ดหน้าออกมา “กินหรือไม่”

เฉินหยวนจื่อไม่พูด ไม่รับ

เขาชะงักเสียง ชี้นิ้วไปที่ห่อผ้าเล็กที่นางหอบมา “เอาอะไรมา”

“กริช ยาพิษ” เฉินหยวนจื่อถลึงตาใส่เขาอย่างไม่พอใจ

“จะฆ่าข้าหรือ”

“ใช่!”

หลี่มู่จิ้นยื่นขนมในฝ่ามือไปตรงหน้านางอีกครั้ง “กินให้อิ่มแล้วจึงมีแรงฆ่าข้า”

เฉินหยวนจื่อจะมีอารมณ์กินอะไร ยกมือผลักออกไป

“เจ้า.. กลับมาเมื่อใด”