กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ระหว่างทางกลับ เซียงโต้วรู้สึกไม่ค่อยวางใจอยู่ตลอด นางพอเข้าใจราง ๆ ว่าสองปู่หลานนั้นมีประโยชน์ แต่หากมอบให้คุณชายช่างเล่ห์เหลี่ยมผู้นั้นดูแล หากพลาดพลั้งทำคนหายไปจะเป็นอย่างไร
นางจึงเข้าไปใกล้ กระซิบกับเฉินหยวนจื่อเบา ๆ “คุณหนู หรือว่าจะรับพวกเขาไปไว้ที่คุณชายเฉียวดีกว่าเพคะ ที่นั่นคนเยอะ รับรองไม่มีปัญหา”
“หากเขาดูแลคนแค่สองคนยังดูแลไม่ได้ วันหน้าข้าจะใช้เขาได้อย่างไร” เฉินหยวนจื่อมองสีหน้าของเซียงโต้ว เลิกคิ้วกล่าว “เจ้าคิดว่าแม่หนูน้อยนั่นน่าสงสารหรือ อยากหาที่ที่ดีกว่านี้ให้นางหรือ”