กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เหมยจู๋ชิงชนเข้ากับการตอบโต้ที่ไม่หนักไม่เบา จนพูดไม่ออกไปชั่วขณะ ได้แต่ยกมือขึ้นปาดความชื้นที่หางตา
ชุ่ยผิงยืนอยู่ข้าง ๆ ฟังอยู่ รู้สึกใจร้อน เมื่อเห็นคุณหนูไม่พูด จึงอดไม่ได้เอ่ยปากว่า “คุณหนูเฉิน ท่านอย่าได้หยอกล้อคุณหนูของบ่าวเลย องค์ชายสี่ผู้นี้...”
ยังไม่ทันพูดจบ เฉินหยวนจื่อก็เงยหน้าขึ้นมองไปทางชุ่ยผิงแล้ว
ชุ่ยผิงชะงักไป ไม่รู้เป็นเพราะเหตุใด ถูกมองจนใจเต้นระส่ำ โดยไม่รู้ตัวก็กลืนคำครึ่งหลังลงไป
ได้ยินเฉินหยวนจื่อเอ่ยขึ้นอย่างเยือกเย็น “แม่นางชุ่ยผิงยังปากไม่กรองคำเช่นเดิม เหมยเหนียง หากเจ้าอยากแต่งกับองค์ชายอยู่ ก็ควรส่งแม่นางชุ่ยผิงกลับเจียวโจวแต่เนิ่น ๆ เถิด”
เหมยจู๋ชิงชะงักไป เงยหน้าขึ้นอย่างเหม่อลอย...