กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เอี๊ยดหนึ่งเสียง ประตูไม้ถูกผลักเปิดออก
ในเรือนเล็กดูทรุดโทรมยิ่งกว่าตรอกด้านนอก พื้นเป็นดินที่บดอัดแน่น ริมโคนกำแพงกองไม้ผุ ๆ อย่างระเกะระกะ พอเฉินหยวนจื่อก้าวเข้าไป ก็เห็นเด็กสาววัยรุ่นผู้หนึ่งกำลังถือไม้กวาดกวาดหิมะ มือทั้งสองข้างหนาวจนแดงก่ำ กวาดได้สักครู่ก็ต้องหยุดเป่าลมร้อนใส่มือสองสามที
ติงเย่าเห็นดังนั้นก็รีบแนะนำแก่เฉินหยวนจื่อว่า “คุณหนูเฉิน นางคือแม่หนูตระกูลฝานคนนั้น บัดนี้ตระกูลฝานเหลือเพียงนางกับท่านปู่ของนาง นี่ไง ท่านผู้เฒ่าอยู่ข้างใน”
เฉินหยวนจื่อพยักหน้าเบา ๆ ไม่ตอบเสียง