กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เซียงโต้วก็ยังเป็นเซียงโต้วคนเดิม “คุณเขย” ก็ยังเป็น “คุณเขย” คนเดิม
จากนั้น...
“คุณเขย เชิญดื่มชาเพคะ”
สองคำที่เอ่ยออกมาใสแจ๋ว พูดจบนางก็หดคอทันที
หูของหลี่มู่จิ้นแดงชัดเจน ดวงตาสั่นไหวเล็กน้อย เขาแข็งค้างอยู่ตรงนั้น รักษาท่าทางเอี้ยวตัวเงยหน้าไว้ ก้นบึ้งดวงตาเอ่อล้นความตะลึงและ...ความลนลาน
เฉินหยวนจื่อเห็นเช่นนั้นก็หัวเราะพรืดออกมา
ในชั่วขณะหนึ่ง นางราวกับเห็นภาพตอนที่เซียงโต้วโบกไม้โบกมือเปรียบเทียบ แล้วบรรยายให้นางฟังทีละอย่าง...
จากนั้นเฉินหยวนจื่อก็หันไปส่งสายตาให้เซียงโต้วอีกครั้ง
เซียงโต้วเข้าใจความหมาย ยื่นศีรษะออกไปสำรวจรอบหนึ่ง แล้วยกขนมเล็กหนึ่งจานออกจากกล่องอาหาร เอ่ยด้วยเสียงดังกว่าครู่ก่อน “คุณเขย ลองชิมสิ่งนี้เพคะ”