กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ปลายเดือน เสิ่นเสียจัดพิธีอภิเษก
ภายในจวนโหวเสิ่นป๋อประดับโคมและผ้าแพรวพราว แขวนผ้าไหมสีแดงสูง แขกเหรื่อเนืองแน่น งดงามครึกครื้นราวกับทุ่งดอกไม้เบ่งบาน
ภรรยาของบุตรชายพี่ใหญ่ตระกูลเสิ่นเห็นเช่นนั้นก็เหลือบมองสามีที่ยืนต้อนรับแขกอยู่หน้าประตูอย่างงุ่มง่ามด้วยความไม่พอใจ แล้วกล่าวกับเสิ่นเหยาที่มาช่วยเช่นกันว่า “พี่หญิงใหญ่ เจ้าดูเจ้าน้องชายโง่ ๆ ของเจ้าสิ ตอนที่เราสองคนแต่งงานกันแต่ก่อนมีงานเช่นนี้หรือ ตอนนั้นเขาก็เป็นหลานชายคนโตของสายใหญ่ ใจของท่านผู้เฒ่าเอียงไปทางไหนหมดแล้ว...ของดีอะไรก็ส่งไปสายที่สอง”