กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เมื่อเฉินหยวนจื่อเดินเข้าไปใกล้ นางถูกองครักษ์สองนายของจวนแม่ทัพขวางไว้ เซียงโต้วยังไม่ทันเอ่ยปาก ทางด้านไป๋เมี่ยวเสวี่ยก็เห็นนางเสียก่อน
นับแต่จากกันที่สำนักศึกษา ทั้งสองมิได้พบกันมาเกือบปีกว่า ตอนนี้กลับมาพบกันกลางถนนพอดิบพอดี แม้แต่ไป๋เมี่ยวเสวี่ยก็อดประหลาดใจอ้าปากไม่ได้ “เฉิน พี่เฉินหรือ”
พี่เฉินหรือ
ฮูหยินไป๋กับคุณหนูใหญ่ไป๋หันมามองพร้อมกัน ในชั่วขณะนั้นสีหน้าของทั้งสองก็แปรเปลี่ยนเป็นซับซ้อน ประดุจจะเอ่ยว่า นางคือเฉินหยวนจื่อหรือนี่
เมืองเยี่ยนตูในยามนี้ ผู้ใดเล่าไม่รู้จักชื่อของเฉินหยวนจื่อ หากเรื่องเล่าลือระหว่างนางกับหนิงอ๋องเป็นเพียงคำนินทาในยามน้ำชามื้ออาหาร “ไทเฮากุมมือของนางไว้แล้วสิ้นพระชนม์” ก็ชวนให้คิดลึกยิ่งนัก