ตอนที่ 145 แขก 3

เฉินหยวนจื่อวางท่าทีเคารพ “หากผู้บัญชาการทหารหลี่มีวาจาอยากกล่าวกับข้าน้อย... สู้ขึ้นมาพูดในรถม้าเป็นไร”

หลี่รุ่ยแค่นหัวเราะหนึ่งครั้ง มิได้สนใจ “คำเชิญ” ของนางแม้แต่น้อย มือดึงสายบังเหียน ม้าพลิกหัว ตรงดิ่งจากสถานที่นี้ไป

เซียงโต้วรู้สึกว่าผู้นี้ช่างไร้มารยาทยิ่งนัก อดไม่ได้ที่จะถลึงตามองไปทางที่พวกเขาเคลื่อนจากไป

ถึงแม้ชาติก่อนเฉินหยวนจื่อไม่เคยติดต่อกับหลี่รุ่ย แต่การกระทำของเขาในครั้งนี้ก็มิยากจะอธิบาย