กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เฉินหยวนจื่อยิ้มบาง ๆ “ข้าย่อมไม่โกรธน้องสาวอยู่แล้ว แต่หากวันนี้น้องสาวแอบจากเมืองเยี่ยนตูไป ไกลแสนไกลไปยังค่ายทหารมณฑลหนาน ผู้ที่โกรธ...เกรงว่าจะเป็นฝ่าบาท”
ฮูหยินไป๋กับไป๋ฮุยอินมองหน้ากัน ต่างก็ตะลึงงัน
ไม่คิดเลยว่าคุณหนูเฉินผู้นี้จะพูดตรงถึงเพียงนี้
สองแม่ลูกไม่เข้าใจความหมายในคำพูดของเฉินหยวนจื่อ จึงยังไม่เอ่ยปาก
ไป๋เมี่ยวเสวี่ยกลับไม่ยอม “ข้าไปหาพ่อกับพี่ชาย เหตุใดฝ่าบาทต้องโกรธข้า อีกทั้งเกรงว่าฝ่าบาทยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าข้าเป็นผู้ใด ต่างกับพี่ที่แม้แต่พระราชวังก็ยังอาศัยได้....”