ตอนที่ 121 เข้าวัง 7

หมอกยามค่ำนอกหอเจาฮวาค่อย ๆ ก่อตัวขึ้น ห่อหุ้มชายคากระเบื้องและคานประดับที่เรียงรายซ้อนกัน และยังห่อหุ้มเสียงมโหรีและเพลงขับแห่งมุมหนึ่งนี้ไว้ด้วย

ที่แห่งนี้มิใช่เรือนโลมียามค่ำทั่วไป ผู้คนที่ไปมาล้วนมั่งคั่งหรือสูงศักดิ์ และยังเลื่องชื่อด้วยฝีมือฉินกับภาพเขียนอักษรของหญิงงามบริสุทธิ์ ยามนี้ ภายในเรือนอุ่นหลังกว้างที่สุดชั้นบนสุด กลิ่นหอมอบอุ่นฟุ้งกระจาย ตะเกียงเทียนห้อยสูงส่องให้ทั้งห้องสว่างราวกลางวัน

ชายหนุ่มบนที่นั่งประธาน สวมชุดลำลองผ้าไหมเกอซือสีฟ้า ผูกผมด้วยมงกุฎหยก มีตาดอกท้อแต่กำเนิด มีเสน่ห์เจ้าชู้หาผู้เทียบมิได้ กำลังเอนกายพิงหมอนอิง เล่นจอกสุราเครื่องเคลือบขาวบางเบาในมือ ริมฝีปากมีรอยยิ้มอันเคยชินประทับอยู่