กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เมื่อเหลียงฉืออิงออกมาจากหอเจาฮวา กลางฝ่ามือของนางก็เปียกชื้นไปด้วยเหงื่อเย็นจนหมดแล้ว
ตอนขึ้นรถม้า มีมือเรียวขาวคู่หนึ่งยื่นออกมาจากข้างในประคองนางไว้ เหลียงฉืออิงเงยหน้าขึ้นมอง เห็นอวี้เจี๋ยกำลังยิ้มให้ตน “คุณหนูห้าเหลียง ลำบากแล้ว”
เหลียงฉืออิงพยักหน้าเบา ๆ ก้าวเท้าอย่างโอนเอนขึ้นนั่งในรถม้า
คนขับรถม้าของตระกูลเหลียงถูกคนที่อวี้เจี๋ยพามาเรียกไปกินสุราที่ภัตตาคารข้างหน้า ไม่ต้องทำงาน ยังได้เงินอีก เพียงแค่รออยู่แถวจวนกั๋วกงในชั่วยามที่ใกล้เคียงก็พอ
คนขับรถม้าหนุ่มน้อยผู้นี้ไม่เคยพบเรื่องดีเช่นนี้มาก่อน ในทันใดก็แอบตั้งใจไว้ว่า ครั้งหน้าหากมีงานของคุณหนูห้าอีก เขาจะต้องเป็นคนแรกที่แย่งรับ