กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เซิ่งฮ่องเต้ประทับสูงอยู่บนพระราชอาสน์ สายตาลึกเร้นทอดมองลี่ผินซึ่งทรุดคุกเข่าลงกับพื้นโครมหนึ่งภายใต้คำพูดชุดหนึ่งของเฉินหยวนจื่อ
นางดูราวกับไม่อาจหาทางแย้งสิ่งใดได้ ทำได้เพียงขมวดคิ้ว เผยสีหน้าอัดอั้นตัดพ้อเกินจะเอ่ย “หม่อมฉันถูกใส่ร้ายเพคะ”
เฉินหยวนจื่อก็ก้มตัวลงอีกครั้ง
หัวใจของจักรพรรดิ ไหนเลยจะถูกผู้ใดชักจูงได้ง่ายดายเพียงนั้น?
กลลวงระดับนี้สำหรับผู้ที่อยู่ในตำแหน่งสูง แทบจะมองทะลุได้ในผาดเดียว