กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เฉินหยวนจื่อและหลี่มู่จิ้นสองคนเดินออกจากกระโจมผ้าไหมของหลี่ถาน หนึ่งนำหนึ่งตาม
เพิ่งออกมาได้ นางก็ยกมือเช็ดน้ำตาที่เหลืออยู่ที่หางตา สีหน้าจริงจัง แล้วจัดแขนเสื้อและชายกระโปรงให้เรียบร้อยก่อนเอ่ยเสียงเบา “อีกสักครู่ค่อยมาหาข้า หาที่ปลอดภัย ข้ามีเรื่องจะพูดกับองค์ชาย”
หลี่มู่จิ้นกลับเรียกนางขึ้นมาอย่างไม่ทันตั้งตัว “เสี่ยวจื่อ”
เฉินหยวนจื่อชะงัก คิดว่าเจิ้งเหมี่ยนส่งคนมาจับตาดูแอบ ๆ กวาดตามองรอบกายแล้วไม่พบผู้ใดตามมา จึงหันไปทางหลี่มู่จิ้นอย่างไม่เข้าใจ
เห็นเขายกปลายคิ้วขึ้น มุมปากยกโค้ง เผยรอยยิ้มสามส่วน
“....องค์ชายหรือ”