กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
“พี่สาม เหตุใดต้องลำบากนางด้วยเล่า?”
ม่านไหมลายทอสั่นไหว หลี่มู่จิ้นพาความหนาวเย็นสดชื่นแห่งวสันต์จากภายนอกเดินตรงเข้ามา
เจิ้งเหมี่ยนขมวดคิ้วเล็กน้อย หลี่ถานกลับไม่รู้สึกอะไร โบกมือไปมา “เจ้าช่างไร้ธรรมเนียมมากขึ้นทุกที อย่างไร ข้าจะเรียกคุณหนูเฉินมาถามสักสองสามคำก็ไม่ได้หรือ?”
หลี่มู่จิ้นยกมุมปากขึ้น ฉวยโอกาสดึงเฉินหยวนจื่อที่คุกเข่าอยู่กับพื้นลุกขึ้น “นางขี้กลัว เพิ่งถูกหญิงแก่นั้นอาละวาดยกใหญ่ ก็ตกใจจนไม่รู้จะทำอย่างไรแล้ว พี่สามถามอีกสักสองสามคำ เกรงว่าครึ่งปีนี้นางจะนอนไม่หลับเลย”