กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
หิมะปีนี้มาเร็วกว่าปีก่อน เพียงหนึ่งราตรี ฟ้าดินก็เปลี่ยนสีไป
ในสำนักศึกษา ผู้คนจากไปจนว่างเปล่าแต่เนิ่น ๆ รถม้าที่กระจัดกระจายยามเลิกเรียนเมื่อวันก่อน และเสียงคนกระซิบกระซาบ ถูกหิมะหนักครั้งนี้กลบจนสะอาดหมดจด
เหมยจู๋ชิงยืนอยู่ลำพังในลานที่หลี่เยี่ยนอาศัยมาสองปี สีหน้าตกตะลึงจนบอกไม่ถูกว่ากำลังมองสิ่งใด
ชุ่ยผิงกางร่มรีบเดินมา ยิ้มพลางกล่าวกับนางว่า “คุณหนูใหญ่ รถม้ามาแล้ว นายท่านตั้งใจให้นายน้อยใหญ่มารับท่าน”
“พี่ชายมาเองหรือ?”
ชุ่ยผิงพยักหน้าอย่างดีใจ
ดูราวกับดีใจเหลือเกิน
แต่เหมยจู๋ชิงกลับไม่เข้าใจว่ามีอะไรน่าดีใจ
เมื่อนางขึ้นรถม้ากลับบ้าน พี่ชายก็มีท่าทีองอาจผึ่งผายเช่นกัน