กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เฉินหยวนจื่อเพ่งสายตา
คือหลี่ถาน และ... หลี่มู่จิ้น
ชายทั้งสองนั่งอยู่บนหลังม้า ใต้หมวกกันลมเผยให้เห็นเพียงครึ่งใบหน้าอย่างเลือนราง
ท้องฟ้ามืดครึ้ม คณะม้าเหล่านั้นแทบไม่หยุดพักเลย เร็วพลันก็หายลับไปในสายลมและหิมะ
พวกเขาจะไปที่ใด?
ยามนี้ยังออกจากเมือง... หรือว่าหลี่มู่จิ้นได้มอบใบสั่งยาให้เซิ่งฮ่องเต้แล้ว?
ไม่ทันให้เฉินหยวนจื่อคิดมาก หลังประตูบานนั้นก็มีขันทีในวังผู้หนึ่งเดินออกมาอย่างรีบร้อน
เขาพูดกับทหารยามสองสามคำ จากนั้นทหารยามผู้หนึ่งก็ร้องเสียงดัง “คุณหนูเฉิน! คุณหนูเฉินแห่งจวนขุนนางตรวจการอยู่หรือไม่!”