กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ราตรีกาลล่วงลึก เฉินหยวนจื่อยังคงนั่งอยู่ในห้อง เขี่ยลูกประคำมือไปทีละลูก ๆ เซียงโต้วแนะนำว่า “คุณหนูใหญ่ พรุ่งนี้ยังต้องตื่นแต่เช้า ยังคงเข้านอนเถิด”
“รออีกสักหน่อย ยังมีคนที่ยังไม่มา”
“ยัง...”
เซียงโต้วยังพูดไม่ทันจบ ในลานบ้านจู่ ๆ ก็มีเสียงฝีเท้าเบา ๆ ดังขึ้น
อวี๋ฮั่นมาคนเดียว เคาะประตูเบา ๆ
“คุณหนูเฉิน”
“เชิญนั่ง คุณชายอวี๋”
อวี๋ฮั่นนั่งลง ระหว่างคิ้วยังคงขมวดตลอด ไม่ได้พูดจาทักทายมากนัก เอ่ยเพียงว่า “คุณหนูเฉิน เรื่องนี้ทำให้คนทั้งหลายรู้กันไปหมด เช่นนี้เป็นการกระทำที่ชาญฉลาดจริงหรือ”
“คุณชายอวี๋ ความสัมพันธ์ระหว่างข้ากับองค์ชายเจ็ดมิใช่หรือที่ผู้คนรู้กันไปทั่วตั้งแต่เนิ่นนานแล้ว”