กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
“คุณชายอวี๋ช่างมีแผนดีนัก”
แสงเทียนระยิบระยิบ เฉินหยวนจื่อยิ้มบางนั่งอยู่ข้างอวี๋ฮั่น เมื่อเงยหน้าขึ้นมองสบกัน ใบหน้าอวี๋ฮั่นก็ดูเหมือนเผยรอยยิ้มบาง ๆ ออกมา
“ผู้น้อยโง่เขลา ไม่ทราบว่าคุณหนูเฉินมาเยือนยามดึกเช่นนี้มีเรื่องใดกันแน่”
“คำนี้เกรงว่าควรเป็นข้าที่ต้องถามคุณชายหรือไม่” เฉินหยวนจื่อชายตามอง “ข้าเคยเชิญคุณชายร่วมมือ คุณชายไม่ตอบ ข้ารู้ว่าคุณชายเป็นคนฉลาด ระวังการกระทำ คิดใคร่ครวญอีกสักระยะก็สมควร ข้าจึงรอคอยอย่างสบายใจมาโดยตลอด ไม่คิดว่าคุณชายกลับอาศัยปากคุณหนูฉินจงใจให้ข้ารู้ถึงการติดต่อกันเป็นการลับของพวกเจ้า ยั่วให้ข้ามาหาเอง เช่นนี้ก็สมควรเป็นข้าที่ถามคุณชายสักคำว่าแท้จริงแล้วต้องการจะพูดสิ่งใด”