กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
สองวันต่อมา ฉินจิ้งอวิ๋นก็ลาหยุดกะทันหัน อ้างว่ากลางคืนที่ผ่านมาโดนความหนาว ปวดหัวและมีไข้
หลังอาหารเย็น เฉินหยวนจื่อพาเซียงโต้วไปเยี่ยม
ในลานบ้านกำลังต้มสมุนไพร ฉินจิ้งอวิ๋นห่มเสื้อคลุมนั่งอยู่บนเตียง พอเห็นนางก็จะลุกขึ้นมาทักทันที
เฉินหยวนจื่อก้าวเร็วเข้าไปห้ามนาง “ไม่เป็นไร เจ้านอนพักให้ดีเถิด ข้าอยู่สักครู่ก็จะกลับแล้ว”
ฉินจิ้งอวิ๋นไอสองครั้ง เสียงก็แหบแห้งบ้าง “เสี่ยวจื่อ เจ้าอย่ากังวลเลย แค่โดนความหนาว กินยาสองชุดก็หายแล้ว”
อาศัยแสงอัคคี เฉินหยวนจื่อเห็นสีหน้าของฉินจิ้งอวิ๋นไม่ถึงกับซีดขาวนัก เพียงผมกระเซิง พอมองแวบเดียวก็ดูโทรมอยู่บ้าง