ตอนที่ 62 ต้นฉบับลายมือ

วสันต์ค่อย ๆ อุ่นขึ้น ปลุกให้ดอกท้อและดอกหลี่บนหลังเขาบานสะพรั่งเป็นผืน สีชมพูขาวงดงาม กลิ่นหอมถูกลมเขาพัดพา ไล้ผ่านกระเบื้องหลังคาและโถงเทศนาอันเงียบสงบ

ขณะอวี๋ฮั่นยกพู่กันขึ้น เขาเผลอหันไปมองเฉินหยวนจื่อที่นั่งอยู่ด้านหลังโดยไม่ตั้งใจ

นางเงียบสงบขึ้นทุกวัน ไม่มีถ้อยคำใดที่เรียกความสนใจอีกเลย

แม้แต่โจวฉี่เหิงที่เชิญนางถึง 2 ครั้ง นางก็หาเหตุผลปฏิเสธไป

แววตาของอวี๋ฮั่นจมลงเล็กน้อย จ้องปลายพู่กันเนิ่นนานยังไม่ลงมือเขียน...

นางกำลังรอสิ่งใด?

2 วันต่อมา รถม้าคันหนึ่งที่ดูไม่สะดุดตานักจอดลงนอกสำนักศึกษา แม่นางผู้หนึ่งลงจากรถ ยิ้มแย้มยื่นก้อนเงินตำลึง 2 ก้อนให้บ่าวหนุ่มหน้าประตู บอกว่ามาหาคุณหนูเฉิน